Fizjoterapia


29.04.2020


 

Klatka piersiowa kurza

Czym jest klatka piersiowa kurza?

        Jest to wrodzona wada klatki piersiowej, w której mostek i przymostkowe końce żeber wysuwają się ku przodowi na kształt dziobu łodzi. Po obu stronach mostkach, poniżej sutków widoczne są wklęsłości, poniżej których łuki żebrowe rozchodzą się stożkowo na zewnątrz. Rozróżnia się dwa rodzaje klatki piersiowej kurzej. W pierwszej postaci uwypuklona jest tylko rękojeść mostka. Druga postać charakteryzuje się wysunięciem do przodu trzonu mostka.

        Postępowanie fizjoterapeutyczne: ćwiczenia przywracające równowagę anatomiczno – czynnościową obręczy barkowej i rozciągające mięśnie klatki piersiowej i jej boków oraz dolnych łuków żeber ( wzmacnianie mięśni skośnych brzucha), ćwiczenia wzmacniające mięśnie powierzchowne i głębokie grzbietu odcinka piersiowego, ćwiczenia oddechowe akcentujemy fazę WYDECHU, kształtujemy przeponowy tor oddychania.

 

Poniżej kilka propozycji ćwiczeń do wykonania w domu, zaleca się ćwiczyć codziennie przez 30 minut. Ćwiczenia wykonujemy 15x (dzieci starsze 5-7 lat), 10x (dzieci młodsze 3-4 lat).

Ćwiczenie numer 1.

Siad po turecku (siad skrzyżny) z maksymalnym rozwarciem kolan i skrzyżnym układem podudzi, stopy oparte zewnętrznymi krawędziami o podłoże. Powolne krążenia ramion w tył,  jak  największe  odwiedzenie z w tył z jednoczesnym ściągnięciem łopatek.

 

Ćwiczenie numer 2.

Leżenie tyłem (na plecach), nogi ugięte w rozkroku, stopy oparte o podłoże, ręce w skurczu pionowym leżą na podłodze, uniesienie tułowia ze skrętem tułowia i próbą dotknięcia łokciem do kolana nogi przeciwnej, zostać chwilę w tej pozycji. Zmienić nogę.

 

Ćwiczenie numer 3.

Leżenie tyłem (na plecach), nogi wyprostowane i złączone, ręce w skurczu pionowym leżą na podłodze, uniesienie jednej nogi z jednoczesnym skrętem tułowia i dotknięcie przeciwnym łokciem  do kolana nogi uniesionej.

 

Ćwiczenie numer 4.

Leżenie przodem (na brzuchu) przodem do krzesła, nogi wyprostowane i złączone. Głowa uniesiona, wyciągnięta w przód, ręce trzymają nogi krzesła. Teraz następuje ciągnięcie krzesła w górę ( próba uniesienia krzesła).

 

Ćwiczenie numer 5.

Leżenie tyłem (na plecach) wznos ramion bokiem w górę – wdech, opuszczanie ramion przodem w dół (wydech), akcentujemy fazę wydechu, która trwa dłużej od fazy wdechu.

 

Ćwiczenie numer 6.

Leżenie na boku z kocykiem pod klatką piersiową. Noga bliższa podłoża ugięta w stawie kolanowym, druga wyprostowana. Jedno ramię pod głową, drugie wyprostowane wzdłuż tułowia. Wznos ramienia w górę-wdech, opuszczanie ramienia w dół-wydech. Zmiana stron.

 

Ćwiczenie numer 7.

Leżenie tyłem (na plecach), ramiona w bok, przeniesienie prostych nóg raz w stronę lewego, raz prawego ucha.

 

Ćwiczenie numer 8.

Siad klęczny (na pośladkach) ręce wyciągnięte do przodu. Przesiadanie się z jednego pośladka na drugi.

 

 

Materiał opracowała: Simona Krężel- fizjoterapeuta


 

Chodzik-kupić czy nie kupić?

 

Bardzo często rodzice zadają pytanie: Chodzik...

 Mam w domu po starszym dziecku, babcia kupiła, czy to już czas na chodzik?

 

Czym skutkuje korzystanie z chodzika lub prowadzenie za rękę ledwo trzymającego pion malucha?

 

- Nieprawidłowy rozwój kręgosłupa i mięśni odpowiadających za prawidłową postawę ciała  (w przyszłości bardzo duże ryzyko wystąpienia wad postawy)

- Nieprawidłowy rozwój stawów biodrowych i stópek dziecka

- Nieprawidłowe ustawianie miednicy (spowodowane tym, że dziecko nie ćwiczy przenoszenia ciężaru ciała z jednej nogi na drugą)

- Osłabienie mięśni całego ciała (dziecko w tym wieku powinno je wzmacniać poprzez jak najczęstsze przebywanie na podłodze – pełzanie, czworakowanie, obroty z brzucha na plecy i z powrotem itd. – aby dobrze przygotować się do biegania i skakania, a także do długotrwałego przebywania w pozycji siedzącej w późniejszym wieku)

- Ograniczenie bodźców dotykowych (kontakt z podłożem mają tylko palce stóp, którymi dziecko się odpycha! Dziecko, nie spędzając wystarczającej ilości czasu na podłodze czy materacu, nie ćwiczy zmysłu dotyku, przez co może mieć później  problem z prawidłową integracją sensoryczną)

- Brak treningu zmysłu równowagi (dziecko siedzi stabilnie w chodziku, nie musi pracować nad utrzymaniem równowagi - w przyszłości będzie narażone na zaburzenia integracji sensorycznej)

- Nieumiejętność prawidłowego upadania i wstawania (upadanie i podnoszenie się to bardzo ważna umiejętność! trening upadania i podnoszenia się po upadku kształci u dziecka takie cechy jak wytrwałość, odwaga i pewność siebie, a także zapobiega potencjalnym urazom przy niefortunnym upadku w późniejszym wieku)

- Strach przed samodzielnym poruszaniem się dziecka (dziecko nie czuje się bezpiecznie chodząc o własnych siłach, daje to efekt odwrotny od zamierzonego - opóźniona nauka chodzenia)

- Duże ryzyko, że dziecko jako kilkulatek będzie chodziło na palcach i nieprawidłowo obciążało stopy (przyczyna chodzenia na palcach: wzmożone napięcie mięśniowe kończyn dolnych - przecież dziecko w chodziku odpycha się głównie palcami stóp! Jak w takim razie miałoby nauczyć się prawidłowo obciążać stopę i zaczynać krok od kontaktu pięty z podłożem?)

- Gdy dziecko nie nauczyło się jeszcze czworakować, często zaczynając używać chodzika, pomija ten bardzo ważny w rozwoju etap

-  Brak wyczucia odległości i świadomości położenia własnego ciała w przestrzeni (dziecko może później chodząc uderzać w ściany, a w dorosłym życiu mieć np. problem z parkowaniem! tutaj znów zagrożeniem są zaburzenia integracji sensorycznej)

 

Nieestetyczny chód (dziecko uczy się nieprawidłowego wzorca chodu, który w przyszłości będzie bardzo trudno przekształcić w prawidłowy model)

 

Zapraszam do zaglądnięcia:

https://mamafizjoterapeuta.pl/2018/11/05/czy-chodzik-rzeczywiscie-szkodzi/?fbclid=IwAR1d2JXv4Wvk8gee2yXppwYYjKI5uRGn8yJJx2ywwEqg95juOQbwNk7G-wE

http://stymulowanie-rozwoju-dziecka.blogspot.com/p/o-mnie.html

 

Materiał przygotowała: Lilina Lonca-fizjoterapeuta,  specjalista NDT Bobath

 


 

Zabawy z motoryki dużej i małej

 

  1. Zabawy z makaronem.  Dziecko siedząc na krzesełku próbuje chwycić makaron swoimi paluszkami i włożyć do pojemnika. Pracuje raz prawa a raz lewa stopa.  Przykład
  1. Nawlekanie makaronu na sznurek.  Proszę zwrócić uwagę na pozycję dziecka w której pracuje, stopy powinny być ustawione na podłożu, pupa wsunięta do końca na krzesełku a ręce wyciągnięte na blat biurka.  Przykład
  1.  Do kolejne zabawy potrzebujemy spinacze oraz  materiał, poduszka, sznurek coś co będziemy mogli wykorzystać do przypięcia naszych spinaczy. Dziecko musi przypiąć wszystkie dostępne spinacze a następnie je zdjąć. Próbujemy prawą i lewą rączką. Przykład
  1. Ślizg na poduszkach. Podkładamy pod brzuszek dziecka i bioderka poduszki, następnie każemy dziecku odpychać się rączkami od podłogi tak  aby mogło przesunąć się w przód.  Przykład
  1. Zabawy z balonem. Trzymamy balon przed brzuszkiem, próbujemy kilka razy przełożyć balon dookoła naszego ciała. Z przed brzuszka, za plecy i wracamy do przodu przed brzuszek.  Przykład
  1. Wkładamy balon między nogi,  przed sobą mamy rozłożony tor przeszkód musimy pokonać go w podskokach slalomem, ewentualnie szybkim marszem. Uwaga, balon mocno trzymamy :)  Przykład
  1. Przyklejamy balon ( piłkę, szmatkę) do ściany na wysokość wyciągniętych rączek dziecka  lub kilka centymetrów wyżej. Prosimy dziecko aby jedną rączkę oparło o ścianę a drugą ręką próbowało ściągnąć przyklejony balon. Oczywiście uruchamiamy raz prawą raz lewą rączkę.  Przykład

 

Materiał opracowała: Katarzyna Wyrwich- fizjoterapeuta, specjalista NDT Bobath


Jeśli potrzebujesz konsultacji zadzwoń pod numer 785 918 837 i umów się na teleporadę ze specjalistą


22.04.2020


Klatka piersiowa lejkowata

Czym jest klatka piersiowa lejkowata (szewska)?

            Jest to wada klatki piersiowej, która cechuje się łukowatym przesunięciem mostka wraz z przyległymi częściami żeber w kierunku kręgosłupa. Częściej dotyczy chłopców niż dziewczynek. Do przyczyn powstawania klatki piersiowej lejkowatej zaliczamy: deformacje dziedziczne, krzywica, wrodzone zaburzenia rozwoju przepony, ściągające blizny w procesach zapalnych klatki piersiowej, nadmierny rozrost chrząstek stawowych niektórych żeber.

 

Cechy sylwetki charakterystyczne dla klatki piersiowej szewskiej:

- głowa wysunięta do przodu,

- opadające i lekko wysunięte ku przodowi barki,

- odstające łopatki,

- wypukły brzuch

- zwiększenie kifozy piersiowej.

            Postępowanie fizjoterapeutyczne; ćwiczenia przywracające równowagę anatomiczno – czynnościową obręczy barkowej i rozciągnięcie mięśni klatki piersiowej, ćwiczenia wzmacniające mięśnie powierzchowne              i głębokie grzbietu odcinka piersiowego, ćwiczenie oddechowe w wadzie tej akcentujemy fazę WDECHU.

            Poniżej kilka propozycji ćwiczeń do wykonania w domu. Zaleca się codziennie wykonywać ćwiczenia przez 30 minut. Każde ćwiczenie wykonujemy 15x (dzieci starsze 5-7 lat), 10x (dzieci młodsze 3-4 lat).

 

Ćwiczenie numer 1.

Marsz z równoczesnym krążeniem ramion do tyłu.

 

Ćwiczenie numer 2.

Stoimy nogi lekko w rozkroku, Ramiona w bok i ciągniemy do tyłu (rozciągamy klatkę piersiową).

 

Ćwiczenie numer 2.

Siad klęczny. Ramiona w górę wraz z wdechem i opad tułowia z wydechem.

 

Ćwiczenie numer 3.

Leżenie na plecach. Wznos ramion przodem w górę – wdech, opuszczenie ramion przodem w dół wydech. Akcentujemy fazę wdechu, która trwa dłużej niż od fazy wydechu.

 

 

Ćwiczenie numer 4.

Leżenie na plecach. Wznos ramion przodem w górę – wdech, lekko uciskamy klatkę piersiową w czasie głębokiego wdechu.

 

Ćwiczenie numer 5.

Siad po turecku, ramiona przodem w górę – wdech, bokiem w dól – wydech.

 

Ćwiczenie numer 6.

Leżenie na brzuchu na kocyku, przesuwanie się w przód przez  odpychanie dłońmi od podłogi.

Po każdym przesunięciu kilkusekundowy skurcz pionowy ramion (motylek).

 

Ćwiczenie numer 7.

Siad po turecku, trzymanie laski oburącz przed sobą. Unosimy laskę nad głowę – wdech i opuszczamy wydech.

 

Materiał opracowała: Simona Krężel - fizjoterapeuta


Przyjazna pielęgnacja dziecka

            Przyjazna pielęgnacja dziecka to nic innego jak prawidłowe noszenie, podnoszenie, odkładanie, ubieranie, zmiana pieluszki czy też bezpieczne pozycje do odbijania. Pamiętajmy aby podczas tych czynności zawsze zapewnić dziecku poczucie bezpieczeństwa, oraz stabilizację ciała. Rozmawiajmy cały czas z naszym dzieckiem informujmy go co w danym momencie robimy, pomoże to nam uspokoić maluszka któremu trudno zaakceptować nowe otoczenieJ Każdy ruch wykonujmy powoli i spokojnie.

            Dziecko w naszych ramionach powinno czuć się bezpiecznie i mieć swobodę ruchu. Unikajmy noszenia dzieci tych najmłodszych w pozycji pionowej.

 

Dziś przedstawię wam kilka propozycji prawidłowego noszenia dzieci na każdy etap rozwoju ruchowego,

Ważne!! Każdą pozycję noszenia dziecka wykonujemy naprzemiennie.

 

  1. Pozycja fasolki 0-3 m.ż – jest to najbezpieczniejsza pozycja dla dziecko bez kontroli główki. Tułów noworodka, ułożony bokiem do naszego brzucha. Zawsze ustawiamy ciało maluszka tak aby dążyć do symetrii, główka bezpiecznie spoczywa na naszym zgięciu  łokciowym.

Alternatywą dla pozycji fasolki może być noszenie niemowlaka około 3 miesiąca życia bokiem do podłoża, na naszym przedramieniu, jego plecki oparte są o nasz brzuch a główka w przedłużeniu tułowia. Ręce dziecka zawsze muszą być skierowane do środka jego ciała

2.     Kolejna propozycja jest dla dzieci które mają już kontrolę głowy. Co jest ważne w tej pozycji, obie rączki wysunięte są do przodu , kąt między udem a tułowiem około 90 stopni. Dziecko nie może być w tej pozycji zbyt wyprostowane ani za mocno zgięte. Jedną rękę przekładamy po skosie pod barkiem dziecka  i układamy na pupie zawijając delikatnie przeciwne bioderko a drugą ręką przytrzymujemy drugą nóżkę dziecka.

 3.  Dla wszystkich dzieci które przyjęły pozycję podporu bokiem, podporu wysokiego wykazują pierwsze próby siadu bocznego 7-8 miesiąc i  wzwyż.. Maluszek może już być bardziej w pionie, pamiętamy obie rączki powinny być z przodu, tułów dziecka nie powinien odginać się do tyłu, dlatego ważne jest zgięcie jednej nóżki dla prawidłowego ustawienia miednicy, przytrzymujemy dziecko za pupę.

4.  Kolejne propozycje dla zdrowych dzieci które siadają już samodzielnie i uzyskują wyższe pozycje.  Pamiętajmy cały czas o ważnych kwestiach, rączki malucha powinny być z przodu, tułów nie może odginać się do tyłu, dlatego zginamy jedną nogę aby miednica była prawidłowo ustawiona.

 

Prawidłowe podnoszenie niemowlęcia

Taki sposób podnoszenia i odkładania naszego niemowlaczka jest najbardziej komfortowy, daje poczucie bezpieczeństwa i sprzyja prawidłowemu rozwojowi ruchowemu.

Pierwszy sposób podnoszenia jest dla dzieci bez kontroli głowy 0-3 m. ż

  1.  Przenieś ciężar ciała dziecka na stronę przeciwną tak aby można było umieścić  przedramię przy jednym z boków maluszka. Ucho dziecka powinno znaleźć się w połowie naszej dłoni. Następnie nałóż pupę dziecka na przedramię, tak aby znalazło się na  boku. Gdy maluszek jest bokiem do podłoża, drugą rękę połóż na barku dziecka i delikatnie „spychaj” w dół po przekątnej. Nachyl się nad maluszkiem przyciśnij swój brzuch do pupy dziecka, utrzymując bliski kontakt przejdź do pozycji fasolki, główka dziecka w zgięciu łokciowym. Nóżki i rączki dziecka muszą być skierowane do środka.   Przykład 1
  2. Odkładamy noworodka bokiem do podłoża, trzymając go blisko siebie. Przełóż ręce tak aby przedramię znalazło się od strony zewnętrznej maluszka wzdłuż jego ciała. Drugą rękę umieść na barku. Odkładając maluszka najpierw połóż jego pupę oraz resztę ciała bokiem do podłoża dopiero wtedy możesz go przekręcić na plecy.    Przykład 2

Drugi sposób podnoszenia maluszka bez kontroli głowy.

  1. Wsuń przedramię między nóżkami dziecka ( po skosie) aż do główki, ucho w połowie długości naszej dłoni. Następnie przez ruch w biodrze przekręć dziecko na bok. Jeżeli rączka zostaje z tyłu, przekładam ją do przodu, obejmuję bark dziecka drugą ręką „ spycham” delikatnie po skosie w dół. Gdy dziecko znajduje się bokiem do podłoża , przykładam swój brzuch do pupy dziecka ( dzięki temu utrzymamy zgięcie)  i unosimy maluszka do góry trzymając cały czas z nim bliski kontakt. W górze przekładamy ręce do pozycji fasolki.   Przykład 1
  2. Odkładanie niemowlaka – wsuwam rękę po skosie, między jego nóżkami, pod bark aż do objęcia główki ( jeżeli dziecko leży na lewym przedramieniu, to prawą rękę układam po skosie). Druga ręka zostaje pod pupą ewentualnie od razu przekładamy na drugi bark dziecka i odkładamy nasze maleństwo bokiem do podłoża, trzymając z nim cały czas bliski kontakt. Przykład 2

Podnoszenie i odkładanie dzieci z kontrolą główki od 4 miesiąca.

  1. Wszystko robimy tak samo jak w wyżej wymienionych pozycjach z tym że nie musimy już podkładać ręki pod głowę. Wsuwamy naszą rękę po skosie pod bark ( między nóżkami) przez bioderko przekręcamy dziecko na boczek, następnie chwytamy za drugi bark wolną ręką „spychając” w dół po skosie unosimy maluszka do góry. Nie zapominamy o bliskim kontakcie. Nasz brzuch do pupy dziecka, tak aby utrzymać zgięcie w bioderku. Trzymając dziecko w górze możemy je ułożyć bokiem do podłoża. Zamieniamy wtedy nasze ręce tak aby nasza dłoń znalazła się pod przeciwnym bioderkiem niemowlaczka. Drugą ręką podtrzymujemy wolną nóżkę. W tej pozycjo dziecko nie może być za bardzo zgięte ani zbyt wyprostowane. Przykład 1
  2. Odkładanie-  wystarczy przełożyć z powrotem naszą rękę po przekątnej, drugą ułożyć na barku dziecka np. Trzymając dziecko na lewym przedramieniu lewa dłoń pod pupą, zamieniamy lewą rękę na prawą tak aby prawa dłoń znalazła się pod barkiem lewym dziecka obejmujemy bark. Lewą rękę przekładamy na prawy bark maluszka. Odkładamy zawsze bokiem zaczynając od położenia pupy. Przykład 2

POWODZENIA!

Materiał przygotowała Katarzyna Wyrwich- specjalista NDT Bobath


Jeśli potrzebujesz konsultacji zadzwoń pod numer 785 918 837 i umów się na teleporadę ze specjalistą


15.04.2020


 

Witam serdecznie i zapraszam do zapoznania się z poniższym opracowaniem dotyczącym pozycji na brzuchu

 

Pozycja na brzuchu

 

Materiał opracował: Mateusz Krzowski - fizjoterapeuta, specjalista NDT Bobath


 

Zabawy ruchowe doskonalące koordynację ruchową oraz równowagę dla 2-3 latków.

Należy pamiętać iż każdą z zabaw powtarzamy 3-5 razy!!

  1. Unoszenie piłki stopami.

Dziecko przyjmuje pozycję siadu podpartego, trzymając piłkę między stopami unosi ją do góry i wypuszcza.

Przykład

  1. Rolowanie piłki po ścianie.

Zostajemy w pozycji siadu podpartego, stopy ułożone na piłce blisko ściany. Próbujemy unosić piłkę w górę, tocząc ją po ścianie.

Przykład

  1. Odbijanie piłki.

 Trzymając piłkę w rączkach, odbijamy ją o podłogę i próbujemy złapać oburącz.

Przykład

  1. Rzuty do kosza.

Wykorzystując sprzęt domowy możemy potrenować rzuty do kosza.  Dzieci rzucają do wyznaczonego celu. Uwaga staramy się rzucać raz prawą raz lewą rączką oraz oburącz.

Przykład

Zabawa na czworaka

  1. Ćwiczenie oddechowe.

W pozycji czworaczej ( kotki) ustawiamy przed dzieckiem małą piłeczkę( może być piłka zrobiona z kartki papieru) nabierając głęboki wdech przez nos, wypuszczamy powoli powietrze tak, aby przesunąć piłkę.

Przykład

  1. Toczenie piłeczki.  W klęku podpartym próbujemy toczyć piłkę głową. Prowadźmy ją tak żeby była cały czas przy nas!

Przykład

  1. Samolocik

W leżeniu przodem, ramiona wyprostowane w bok nad podłogą. Kołyszemy się w prawą i lewą stronę

Przykład

  1. Przenoszenie poduch. 

Na podłodze układamy obok siebie dwie poduszki. Ustawiamy maluszka na jednej z nich, jego zadanie polega na przejściu na kolejną poduszkę  i przeniesienie poduszki która została za nami do przodu. Pamiętaj sięgamy po poduszkę skręcając naprzemiennie za siebie.

Przykład

  1. Nauka chwytu.

 Do tej zabawy możemy wykorzystać taśmę malarską oraz leciutkie piłeczki.  Przyklejając taśmę między drzwiami, maluszek próbuje przykleić do niej piłeczki.

Przykład

  1. Tor przeszkód ( my wykorzystaliśmy 2 piłki, 2 kije oraz krzesło)

Rozkładamy przedmioty w odpowiedniej odległości od siebie, ( co metr). Pierwsze dwa przedmioty u nas są to piłki, mijamy slalomem na czworakach. Wstajemy, kolejny przedmiot to kij położony na podłodze, który musimy przeskoczyć. Dzieci, które mają 2 latka przeskakują tzw. rowerkiem ( najpierw jedna noga, potem druga) 3 latki próbują przeskoczyć na dwóch nogach. Następnie na wysokości kolan dziecka umieszczamy linkę ( kij) tak, aby można było przejść przez dany przedmiot unosząc wysoko nóżkę. Na sam koniec pełzając przechodzimy pod krzesłem.

Przykład

 

Materiał przygotowała Katarzyna Wyrwich- specjalista NDT Bobath


 

Kolana szpotawe

 

Kolana szkotawe jest to wada kończyn dolnych, gdzie oś podudzia tworzy z osią uda kąt otwarty do wewnątrz.

Nogi tworzą kształt litery „O”. O szpotawości mówimy gdy przy złączonych i wyprostowanych stopach tworzy się pomiędzy kolanami odstęp większy niż 4-5 cm. Fizjologiczna szpotawość, utrzymuję się do ok. 2 roku życia.  Następnie kolana kształtują się w fizjologiczną koślawość. Najczęstszą przyczyną utrwalania się kolan szpotawych jest przedwczesna pionizacja dziecka, oraz otyłość i nadwaga.

Poniżej przedstawiam kilka ćwiczeń do wykonywania w domu. Zaleca się codziennie wykonywać ćwiczenia przez 30minut. Każde ćwiczenie wykonujemy 15x( dzieci starsze 5-7 lat), dzieci młodsze 10x. Lepiej wykonać mniej ćwiczeń, a dokładnie.

Do ćwiczeń potrzebujemy: woreczek, piłkę, matę.

 

Ćwiczenie numer 1.

Siad płotkarski. Plecy wyprostowane ręce w skrzydełka. Wytrzymujemy w tej pozycji 10 sekund. Ćwiczenie wykonujemy na prawą jak i lewą stronę.

 

Ćwiczenie numer 2.

Siad ugięty podparty. Nogi około 0,5 m od siebie. Naprzemiennie skręcamy ugięte nogi do wewnątrz. Z jednoczesnym dotknięciem kolan do podłoża.

 

Ćwiczenie numer 3.

Siad prosty podparty. Pomiędzy kostki wkładamy woreczek. Unosimy nogi do góry i utrzymujemy przez 4 sekundy.

 

Ćwiczenie numer 4.

Siad ugięty podparty. Pomiędzy stopy wkładamy piłkę. Staramy się złączyć kolana.

 

Ćwiczenie numer 5.

Leżymy na plecach, ręce wzdłuż tułowia. Nogi ugięte, pomiędzy kolana wkładamy piłkę i ściskamy.

 

Ćwiczenie numer 6.

Siad rozkroczny. Ręce oparte z tyłu. Uginamy kolana do środka, staramy się złączyć kolana. Stopy zostają na zewnątrz.

 

Materiał opracowała: Simona Krężel - fizjoterapeuta


Jeśli potrzebujesz konsultacji zadzwoń pod numer 785 918 837 i umów się na teleporadę ze specjalistą


08.04.2020


 

Asymetria ułożeniowa

 

              Witam, zapraszam do zapozniania się z materiałem dotyczącym asymetrii ułożeniowej.

 

Asymetria ułożeniowa

 

Materiał opracował: Mateusz Krzowski - fizjoterapeuta, specjalista NDT Bobath


 

Ćwiczenia korygujące kolana koślawe dla dzieci od 4 lat.

 

Czym są kolana koślawe?

W tej wadzie oś podudzia tworzy z osią uda kąt otwarty na zewnątrz. Kostki przyśrodkowe są oddalone od siebie ponad 5cm.  Charakteryzuje się ułożeniem nóg w kształcie litery „X”. Przyczyn  powstania kolan koślawych jest wiele m.in.: wady stóp (najczęściej płaskostopie), szybki wzrost dziecka, nadwaga, obniżone napięcie mięśniowe, krzywica, złamania bądź urazy kości. Przy koślawości kolan dziecko ma chwiejny, niepewny chód jest to przyczyną niestabilności stawów  oraz  osłabienia mięśni i wiązadeł.  Między 2. a 4. rokiem życia koślawość kolan jest fizjologiczna, dlatego nie jest konieczne jej leczenie. Należy wówczas obserwować dalszy rozwój dziecka.

 

Poniżej przedstawiam kilka ćwiczeń do wykonania w domu.  Zaleca się codziennie wykonywać ćwiczenia przez 30 minut.  Do wykonania ćwiczeń potrzebujemy: mate ( dywan), sznurek, piłkę, poduszkę, krzesło. Każde ćwiczenie wykonujemy 15x( dzieci starsze 5-7 lat), dzieci młodsze 10x

 

 

Ćwiczenie numer 1.

Stajemy w rozkroku, dłonie kładziemy na wewnętrznej stronie kolan. Rozpychamy nogami kolana.

 

Ćwiczenie numer 2.

Siadamy głęboko na krześle, podudzia związane, poduszka między kolanami. Pełny wyprost nóg z piłką utrzymywaną zgięciem grzbietowym stóp.

 

Ćwiczenie numer 3.

Siadamy na brzegu krzesła, kolana pod kątem prostym, stopy na szerokości bioder. Łapiemy się po zewnętrznej stronie kolan i spychamy do środka, natomiast kolana pchają na zewnątrz.

 

Ćwiczenie numer 4.

Siadamy na macie, prawa stopa na lewe kolano. Prawą ręką dociskamy ugięte kolano w dół. Ćwiczenie wykonujemy na prawą i lewą nogę.

 

Ćwiczenie numer 5.

Siadamy po turecku, dłonie oparte na kolanach, ramiona ugięte pod kątem prostym w stawach łokciowych. Spychamy kolana w dół ciężarem ciała i siłą ucisku rąk.

 

Ćwiczenie numer 6.

Siadamy o nogach ugiętych w stawach kolanowych na zewnątrz, stopy podeszwami opierają się o siebie, dłonie obejmują grzbietową część stopy. Spychamy kolana łokciami w dół z jednoczesnym opadem tułowia w przód.

 

Ćwiczenie numer 7.

Siadamy o nogach ugiętych, ręce oparte z tyłu. Kolana rozchylone na zewnątrz, podeszwy stóp oparte o siebie. Nogi lekko uniesione nad podłoże. Wykonujemy klaskanie stopami.

 

Ćwiczenie numer 8.

Siadamy po turecku. Unosimy ręce w górę, a następnie robimy skłon w przód. Staramy się wyciągnąć ręce jak najdalej, pogłębiamy skłon licząc do 5.

 

Ćwiczenie numer 9.

Leżymy na plecach, nogi ugięte między stopami piłka. Ręce wyprostowane w górze. Naprzemiennie przenosimy piłkę rękami  zza głowy do stóp.

 

Ćwiczenie numer 10.

Leżymy na plecach, nogi uginamy w kolanach, ręce wzdłuż tułowia. Unosimy wyprostowane nogi i rozchylamy.

 

 Ćwiczenie numer 11.

Stoimy, pomiędzy kolana wkładamy piłkę i skaczemy.

 

Materiał opracowała: Simona Krężel - fizjoterapeuta


 

Zabawy ruchowe doskonalące koordynację ruchową oraz równowagę  dla 2-3 latków.

 

Należy pamiętać iż każdą z zabaw powtarzamy 3-5 razy!!

 

Zabawy w parach:

  1. Turlanie piłki: siadamy w siadzie rozkrocznym  naprzeciwko siebie i podajemy piłkę, tocząc ją po podłodze.
  2. Podaj do Mnie!- siadamy naprzeciwko siebie, piłka między stopami unosimy nogi do góry i podajemy piłkę do drugiej osoby. Uwaga piłkę odbieramy stopami, nie może nam spaść na podłogę, rączki nam nie pomagają.

                                Zabawy samodzielne

  1. Koci grzbiet- w klęku podpartym wygięcie kręgosłupa w dół i w górę.
  2. Bijemy brawo- uwaga bijemy brawo ale stopami. W siadzie prostym łapiemy za nasze stopy i bijemy mocno brawo
  3. Nożyce- w leżeniu na plecach  unosimy wysoko nogi i naśladujemy nożyczki.
  4. Nauka podskoków- rozkładamy 3 sznurki na podłodze w odpowiedniej odległości, maluszek pierwszy sznurek przeskakuje tzw.  „rowerkiem” zaczynając od prawej nogi, kolejny od lewej. Zatrzymujemy się przed ostatnim i próbujemy przeskoczyć go złączonymi  nóżkami.
  5. Kręgle – do zabawy możemy wykorzystać butelki plastikowe bądź stworzyć kilka wierzy z klocków.  Turlając piłkę po podłodze, próbujemy zbić nasze kręgle.
  6. Turlanie- w leżeniu przodem ( na brzuszku) przeturlanie się na plecy raz w jedną raz w drugą stronę.

 

Materiał przygotowała Katarzyna Wyrwich- specjalista NDT Bobath


Jeśli potrzebujesz konsultacji zadzwoń pod numer 785 918 837 i umów się na teleporadę ze specjalistą


 

Polskie Stowarzyszenie na rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną Koło w Mielcu
Ul. Wojsławska 278, 39-300 Mielec, tel/fax: 17 583 74 17; 17 586 35 22; 17 583 97 16
NIP: 817-18-84-895, Regon: 180694388, KRS: 0000232950
PKO BP SA Oddział w Mielcu 23 1020 4913 0000 9102 0052 9420