Pedagog


24.04.2020 r.


 

Percepcja słuchowa

             Percepcja słuchowa to „mechanizm służący do identyfikowania obiektów znajdujących się w otoczeniu na podstawie ich dźwiękowych charakterystyk”. Słuchanie jest skierowane na uwagę na dopływające dźwięki- dzieje się to, kiedy rejestrujemy nieznany nam odgłos lub język, spoza naszego kręgu kulturowego. Słyszenie to umiejętność interpretowania tychże dźwięków, rozumienia ich znaczenia- nazwania lub stworzenia w umyśle obrazu obiektu.

Najważniejszymi aspektami odbioru (identyfikowania, różnicowania, rozumienia) dźwięków są:

  • Bodźce słuchowe docierają ze wszystkich kierunków, dzięki czemu człowiek uczy się działać w przestrzeni i rozumieć ją.
  • Słuch informuje o wydarzeniach odbywających się w większej odległości, poza polem widzenia.
  • Słuch zapewnia poczucie bezpieczeństwa poprzez zapewnienie ciągłości kontaktu.
  • Wrażenia akustyczne sterują odbiorem wrażeń wzrokowych, dotykowych, węchowych, smakowych.
  • Bodźce akustyczne działają stymulująco poprzez pobudzenie uwagi, ciekawości, zainteresowania.
  • Wrażenia słuchowe mogą zapowiadać nadchodzące wydarzenia.
  • Słuch i mowa wewnętrzna wykształcona w procesie komunikacji sterują zachowaniem człowieka.
  • Bodźce słuchowe mają wpływ na kształtowanie się osobowości poprzez przekaz emocji.
  • Odbiór mowy warunkuje nawiązywanie i podtrzymywanie kontaktów społecznych.

 

Ćwiczenia słuchowe- dźwięki niewerbalne:

  1. Naśladowanie wydawania dźwięków. Odbiór dźwięku- dostrzeżenie bodźca oraz faktu, że przestał działać:
  • Ćwiczenia w łączeniu dźwięków z przedmiotem.
  • Prezentowanie dźwięków i zachęcanie dziecka do powtórzenia ich.
  • Ćwiczenia w reagowaniu na dźwięk oczekiwany, np. po usłyszeniu dźwięku dziecko wrzuca klocek do pudełka.
  1. Ćwiczenia w lokalizowaniu źródła dźwięku w przestrzeni.
  2. Rozpoznawanie i zapamiętywanie dźwięku.
  • Dorosły prezentuje dźwięk/ dźwięki, dziecko powtarza je/ go. W początkowym etapie ćwiczeń bez zasłony, w późniejszym z zasłoną.
  1. Połączenie dźwięku z innymi bodźcami:
  • Należy przygotować przedmioty i ich przedstawienia rysunkowe. Kiedy dziecko usłyszy dźwięk prezentowany za przesłoną, pokazuje obrazki.
  1. Naśladowanie sekwencji dźwięków, np. wystukiwanie sekwencji rytmów.
  2. Naśladowanie usłyszanych samogłosek i wyrażeń dźwiękonaśladowczych.

 

Ćwiczenia słuchowe- symultaniczne (samogłoski, wykrzyknienia, wyrażenia dźwiękonaśladowcze):

  1. Naśladowanie usłyszanych samogłosek i wyrażeń dźwiękonaśladowczych. Odbiór mowy- dostrzeżenie bodźca oraz faktu, że przestał działać.
  • Dorosły pokazuje dziecku samogłoski, wskazuje je i odczytuje, czeka reakcje dziecka, podobnie z wykrzyknieniami.
  1. Różnicowanie samogłosek i wyrażeń dźwiękonaśladowczych.
  • Dorosły głośno odczytuje samogłoskę/ wyrażenie dźwiękonaśladowcze, dziecko wybiera i podaje spośród trzech, czterech itd. W zależności od etapu ćwiczeń.
  1. Połączenie dźwięku z innymi bodźcami.
  • Dorosły układa obrazki ilustrujące znaczenie samogłosek, np. A- dziewczynka z lalą w ramionach, U- samolot, I- świnka, E- płaczące dziecko, O- ktoś przestraszony, Y- osoba z uniesionymi rękami do góry. Odczytuje głośno samogłoskę i umieszcza pod ilustracją. Zbiera etykietki z samogłoskami i następnie dziecko układa podpisy pod ilustracjami.
  1. Naśladowanie sekwencji dźwięków.
  • W pierwszym etapie dorosły rozkłada na stoliku sekwencję samogłosek, odczytuje je głośno, potem czeka na reakcję dziecka, które powinno naśladować. Potem dorosły powtarza sekwencje samogłosek bez etykietek. W drugim etapie dziecko powtarza w kolejności wyrażenia dźwiękonaśladowcze.

 

Ćwiczenia słuchowe- symultaniczno- sekwencyjne

  1. Naśladowanie usłyszanych sylab.
  2. Rozpoznawanie i zapamiętanie dźwięku.
  • Dorosły układa na stole oddzielne etykiety z sylabami jednego paradygmatu, np. PA, PO, PU, PE, PI, PY. Najpierw są ułożone w paradygmacie stałym (j.w.), potem w rozproszeniu. Prowadzący odczytuje sylabę, zadaniem dziecka jest jej wskazanie.
  1. Różnicowanie dźwiękow.
  • Dorosły układa na stole dwa paradygmaty, zadaniem dziecka jest słuchanie i podawanie odpowiedniej sylaby, np. PA, PO, PU, PE, PI, PY, MA, MO, MU, ME, MI, MY.

 

Ćwiczenia słuchowe- sekwencyjne (zdania)

  1. Naśladowanie usłyszanych zdań. Odbiór mowy- dostrzeżenie bodźca oraz faktu, że przestał działać.

 

Opracowano w oparciu o książkę:

J. Cieszyńska, Wczesna diagnoza i terapia zaburzeń autystycznych. Metoda Krakowska, Kraków 2011,

 

Materiał przygotowała Gabriela Kolis - ologofrenopedagog, surdopedagog


Jeśli potrzebujesz konsultacji zadzwoń pod numer 785 918 837 i umów się na teleporadę ze specjalistą   


Terapia pedagogiczna 16.04.2020 r.


Kilka słów o lateralizacji

Lateralizacja jest to przewaga jednej strony nad drugą podczas aktywności. Obserwujemy ją przy dominacji czynności ręki, nogi, ucha, oka. Oznacza ona przewagę w kierowaniu procesami, sprawnościami umiejętnościami. Aby rozwój mógł przebiegać w sposób prawidłowy potrzebna jest współpraca obu półkul, ponieważ każda z nich inaczej przetwarza informacje. Lewa półkula jest odpowiedzialna za przetwarzanie bodźców w sposób analityczny, sekwencyjny, prawa- całościowy. Oznacza to, że wszystkie cechy bodźca są odbierane jednocześnie. Ciało modzelowte, czyli spoidło wielkie, spoidło przednie, ale również mniejsze spoidła w niższych partiach mózgu przekazują informacje między półkulami.

Proces kształtowania się dominacji stronnej kończy się  między 4. a 6. rokiem życia. Wtedy to dziecko powinno wykazywać dominację jednego oka, ucha, ręki, nogi. Wyróżnia się następujące wzorce lateralizacji:

  • lateralizacja prawostronna- dominacja występuje po prawej stronie osi ciała
  • lateralizacja lewostronna- dominacja występuje po lewej stronie osi ciała
  • lateralizacja skrzyżowana (niejednorodna)- dominacja jest ustalona i występuje po obu stronach osi ciała
  • lateralizacja nieustalona- dominacja nie wykształciła się w odniesieniu  do każdego z parzystych narządów

Wyróżniamy następujące etapy kształtowania się lateralizacji:

  • do 3. miesiąca życia asymetria ułożenia ciała i ruchów nie wynika z dominacji jednej z półkul
  • od 3 miesiąca do 6.  występuje tzw. Symetria zwierciadlana ruchów (dziecko wyciąga obie ręce do przedmiotu). Wyciąganie rąk do zabawki możliwe jest dzięki rozwojowi kontroli ruchu obręczy barkowej
  • po 6. miesiącu pojawia się chwyt jednoręczny, można zauważyć przejawy preferowania jednej z rąk
  • po 9 miesiącu życia dziecko utrzymuje 2 przedmioty w obydwu rękach i uderza nimi. Także wtedy zaczyna pokazywać palcem wybierając częściej preferowaną rękę
  • po 10. Miesiącu wykształca się umiejętność trzymania zabawki jedną ręką i manipulowania ją drugą
  • między 1. a 2. Rokiem życia przejawy lateralizacji często słabną, ponieważ chód dziecka angażuje w takim samym stopniu obie nogi, w tym także obie półkule mózgowe, ale dziecko ma bardziej precyzyjne ruchy, np. zaczyna używać łyżeczki, kredki
  • od 2 r.ż. chód jest już zautomatyzowany , ponownie zaczyna rozwijać się lateralizacja, pojawia się dominacja nogi
  • praworęczność zwykle ustala się wcześniej, około 2- 3 roku życia, leworęczność w wieku 3-4 lat

(K. Piotrowska- Madej, A. Żychowicz, Smart Hand Model. Diagnoza i terapia ręki u dzieci, Wyd. Harmonia, Gdańsk 2018, s. 71- 73.)

 

Ćwiczenia rozwijające dominację półkulową:

 

  1. Ćwiczenia koordynacji wzrokowo- ruchowej:
  • rysowanie szlaczków literopodobnych
  • przerysowywanie figur geometrycznych, układów figur wg. wzoru
  • nawlekanie koralików
  • wrzucanie kształtów do otworów

 

  1. Ćwiczenia analizy i syntezy wzrokowej:
  • wyszukiwanie obrazka różniącego się szczegółem
  • wyszukiwanie takich samych obrazków
  • dopasowywanie do obrazka brakujących części
  • składanie obrazków z części

 

  1. Ćwiczenia kierunku rysowania, pisania, czytania od góry do dołu:
  • uzupełnianie labiryntów
  • nazywanie obrazków ustawionych od góry do dołu
  • przesuwanie palcem przedmiotów od góry do dołu umieszczonych w torebce z substancją typu żel
  • kreślenie linii od góry do dołu różnymi narzędziami kreślarskimi

 

  1. Ćwiczenia kierunku rysowania, pisania, czytania od lewej do prawej:
  • rysowanie po śladzie szlaczków od lewej do prawej
  • rysowanie dróg z zachowaniem kierunku od lewej do prawej
  • nazywanie obrazków ustawionych od lewej do prawej

 

  1. Ćwiczenia powtarzania, tworzenia sekwencji ruchowych, wzrokowych, słuchowych:
  • układanie sekwencji
  • powtarzanie sekwencji ruchów
  • układanie historyjek obrazkowych od lewej do prawej
  • wystukiwanie rytmów podanych przez terapeutę

 

  1. Ćwiczenia pamięci sekwencyjnej i symultanicznej:
  • Zapamiętywanie 2- 3 obrazków pokazywanych jednocześnie
  • Zapamiętywanie układów figur geometrycznych pokazywanych jednocześnie
  • Zapamiętywanie miejsca ukrycia przedmiotów
  • Zapamiętywanie sekwencji ruchów przedstawianych przez osobę dorosłą

 

(K. Piotrowska- Madej, A. Żychowicz, Smart Hand Model. Diagnoza i terapia ręki u dzieci, Wyd. Harmonia, Gdańsk 2018, s. 217.)


 Niniejszy materiał opracowała Gabriela Kolis

Pedagog


Jeśli potrzebujesz konsultacji zadzwoń pod numer 785 918 837 i umów się na teleporadę ze specjalistą               


Terapia pedagogiczna 03.04.2020 r.


Dziś chciałabym zaproponować masaż sensoryczny ręki, zwykle rozpoczynający zajęcia usprawniające motorykę małą.

 

MASAŻ SENSORYCZNY

 

  1. Głaskanie ręki od palców do łokcia i z powrotem, części górnej i dolnej.

  2. Głaskanie części grzbietowej i dłoniowej:

  • Pojedynczo każdy palec (używam dwóch palców wskazującego i kciuka- palec wskazujący masuje od góry), zaczynając od kciuka (od opuszka do nasady palca)

  • Następnie analogicznie powierzchnia boczna palca

  1. Rozcieranie:

  • Palcem wskazującym i kciukiem rozcieranie począwszy od kciuka dziecka, przez wszystkie palce (rozpoczynamy od opuszka danego palca i kończymy na nadgarstku)

  • Rozcieranie swoją nasadą ręki, zewnętrzną i wewnętrzną część dłoni dziecka aż do łokcia

  • Rozcieranie kciukami, ruchami kolistymi kości nadgarstka w kierunku na zewnątrz

  1. Ugniatanie wewnętrzne strony dłoni ruchami kolistymi rozpoczynając od kłębu palca piątego do kciuka a następnie od kciuka do kłębu palca piątego przez poszczególne palce.

  2. Masaż poszczególnych boków palców od nasady do opuszka rozpoczynając od kciuka.

  3. Zakończenie masażu: głaskanie podłużne.

 

  • Masaż zaczerpnięty z materiałów szkoleniowych z zakresu terapii ręki, opracowanych przez J. Małek, W. Wrzesińską, Centrum Szkoleniowo- Terapeutyczne SENS

Niniejszy materiał opracowała Gabriela Kolis

Pedagog

 


             

Jeśli potrzebujesz konsultacji zadzwoń pod numer 785 918 837 i umów się na teleporadę ze specjalistą*                                                


Terapia pedagogiczna 27.03.2020 r.


 

Przykłady zabaw dla dzieci w wieku 0- 12 miesięcy:

https://dziecisawazne.pl/zabawy-z-dzieckiem-w-wieku-0-12-miesiecy-jak-stymulowac-rozwoj-dziecka/

 

Ćwiczenia usprawniające motorykę małą dla dzieci 1- 3 lata:

 

  • nawlekanie koralików na sznurek/kabel, można zastąpić je makaronem penne, pociętą rurką;

  • przewracanie kartek w książeczce;

  • otwieranie i zamykanie różnych pudełek;

  • wkładanie mniejszych kubków/ pojemników do większych;

  • rysowanie: kropki, kreski;

  • budowanie z klocków;

 

Przepisy na domowe masy plastyczne dla dzieci 3- 7 letnich:

 

Ciastolina:

 

  • Kubek mąki bezglutenowej (mąka ziemniaczana/ryżowa/kukurydziana w proporcji 1:1 ze skrobią kukurydzianą)

  • Pół kubka soli

  • 1 łyżka oleju roślinnego

  • 1 łyżka proszku do pieczenia

  • Pół kubka wody

  • Barwnik spożywczy

  • Aromat

Wszystkie składniki zmieszać i zagotować na małym ogniu aż zacznie gęstnieć

 

Piasek zawsze mokry:

 

  • 6 szklanek mąki

  • 1 szklanka oleju

W misce dokładnie łączymy łączymy składniki. Powstaje sypka wilgotna substancja, przypominająca drobny piasek, z której można robić babki.

 

Masa solna:

 

  • 200 g. mąki

  • 200 g. soli

  • 125 ml wody

Sól i mąkę zmieszaj. Dodawaj stopniowo wodę, cały czas mioeszając, aby masa była jednolita i gładka, ale niezbyt rzadka

 

Pisakowa masa plastyczna:

 

  • 2 szklanki mąki kartoflowej

  • 2 szklanki czystego, przesianego piasku

  • 1 szklanka wody

Piasek mieszamy z wodą, podgrzewamy, a następnie dodajemy mąkę i mieszamy aż do powstania jednolitej masy. Zdejmujemy z ognia i pozostawiamy do przestudzenia

 

Jadalna masa plastyczna:

 

  • Szklanka kleiku ryżowego

  • Szklanka skrobi lub mąki kukurydzianej

  • Pół szklanki wody

  • 3 łyżki oleju

  • Barwniki spożywcze- nie są konieczne

 

Ćwiczenia słuchowe- poziom prelingwalny- rozwoju percepcji słuchowej

 

  • Zabawa z bębenkiem lub grzechotką- gdy słychać dźwięk rodzic wskazuje na ucho, gdy jest cicho rodzic rozkłada ręce i mówi „nie ma”

  • Reakcja na dźwięk oczekiwany: dziecko wrzuca piłkę do pudełka po usłyszeniu sygnału/ dziecko słyszy muzykę rusza się/ nie słyszy pokazuje „nie ma”

  • Lokalizowanie źródła dźwięku- dziecko szuka włączonego/ schowanego budzika

 

Ćwiczenia słuchowe- poziom językowy wstępny

 

  • Zabawa w rozróżnianie który głos jest cichy, a który głośny; która melodia jest krótka ( włączamy muzykę na chwilkę), a która długa (włączamy muzykę dłużej); tempa- dziecko różnicuje która muzyka jest szybka, a która wolna;

  • Zabawa w naśladowanie zwierząt, terapeuta wydaje odgłos zwierzątka, dziecko stara się rozpoznać i naśladować to zwierzę

 

Ćwiczenia słuchowe- poziom komunikacyjny

 

  • Rodzic stawia pytania dziecku odnoszące się do najbliższego otoczenia: gdzie buty? Gdzie lampa? Kto to?

  • Rodzic ogląda z dzieckiem zdjęcia, nazywanie członków rodziny

  • Rodzic zadaje zagadki dziecku dotyczące przedmiotów które dziecko zna

 

Ćwiczenia słuchowe- poziom kompetencji językowej

 

  • Zabawy w wyodrębnianie głosek z wyrazów

  • Zabawa w skojarzenia „Mama powie słowa dwa, a następnie dodam ja”- szukamy na zmianę skojarzeń

 

Niniejszy materiał opracowała Gabriela Kolis

Pedagog

 


             

Jeśli potrzebujesz konsultacji zadzwoń pod numer 785 918 837 i umów się na teleporadę ze specjalistą*                                                

 


 

 

Polskie Stowarzyszenie na rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną Koło w Mielcu
Ul. Wojsławska 278, 39-300 Mielec, tel/fax: 17 583 74 17; 17 586 35 22; 17 583 97 16
NIP: 817-18-84-895, Regon: 180694388, KRS: 0000232950
PKO BP SA Oddział w Mielcu 23 1020 4913 0000 9102 0052 9420